Παράδεισο 404 από τον Jedy Vales

Κράζανε και γουργούριζαν, κράζανε, κράζανε. Το σπίτι ήταν στο τελευταίο του χάος. Ένας λόφος με στέγη από τούβλα, σπάνιος ανάμεσα σε χίλια κτίρια, με ένα πολύ ευρωπαϊκό όνομα για το προσωπικό.

Ο Τζον άρχισε να δαγκώνει τη γλώσσα του και προσπάθησε να μείνει ανάμεσα στις δύο κοπέλες που ήρθαν για να τον ανακουφίσουν. Αλλά η Τζούλιετ έβγαλε ένα δυνατό ουρλιαχτό και είχε στο στόμα της ένα πέος που της είχε στείλει στον λαιμό και ο Τζον δεν μπόρεσε να αντισταθεί, το κράτησε με τα δόντια του και μετά ήρθε! Έπληξε, αλλά τον κάλυπτε με και τα δύο υγρά και το σπέρμα!

Οι κοπέλες τρίβαν τα πρόσωπά τους στο πρόσωπο του Τζον. Αναπνέοντας με δυσκολία, η Κέιθλιν, όπως υποσχέθηκε, ανέβηκε και κατέβηκε, ενώ ο Τζον άρχισε να φιλάει το σώμα της Τζούλιετ, εστιάζοντας αργά στο να γλείφει τη μικρή λιμνούλα σπέρματος για να γευτεί το δικό του σπέρμα που ακόμα έτρεπε από την Τζούλιετ, η οποία κατέπνιξε ένα γέλιο με μυστικότητα.

Η Κέιθλιν κάθισε ανάμεσα στα ανοιχτά πόδια της Τζούλιετ, βυθίζοντας το μυαλό της σε μια ευχάριστη χορογραφία. Η γλώσσα της περιπλανιόταν προς τα πάνω στο μαλακό, αισθησιακό, επαναστατικό περίοδο, μετά από το γόνατό της που έπεσε, αν και κάποιοι κοίταζαν προς τα κάτω το διασταλμένο κόλπο της· περιπλανιόταν μέσα στη λευκή σεξουαλικότητα στις εκφράσεις της, προς το φιλί του κοριτσιού που ήταν στα δεξιά της κοιλιάς, αλλά δεν το βρήκε.

Δάχτυλα του καμπυλωτού χεριού της, σαν παγωτό, το τελευταίο απόλασμα του σώματός της την ταράζει επίσης. Γρήγορα κατεβαίνοντας προς μια ζώνη παθιασμένης έκστασης στο tuseem pietra pee es unna pietroitia για να γλείφει τις πτυχές της πιο όμορφης γάτας που είχε ποτέ γνωρίσει.

Τραβούσε σφιχτά τα τρία δάχτυλά της, η γλώσσα της κυρτώνεται στο daredchemiste των φίλων της. Η Ζουλιέτ τρίβει τους μαστούς της. Τα χέρια της είναι στο ανοιχτό μπλε πλαστικό σπατένι πουκάμισο, αλλιώς περιττό, ήταν λίγο κουρασμένη.

Καθώς τα δάχτυλα απλώθηκαν πάνω στο δέρμα της, η γλώσσα της γλίστρησε μέσα στο ανοιχτό της αιδοίο, κάτω από το βλέμμα του παρατηρητή. Η γεύση ήταν περισσότερο «κουκουβάγια» παρά περιστασιακή καθώς γλύφανε το σήραγγα που είχε εξαντληθεί από το σεξ. Η χρήση του νυχιού της γύρω από την ουρήθρα της προσέθεσε επίσης πυκνότητα, παράγοντας κύματα απόλαυσης που αναβλύζανε μέσα στο σώμα της.

Έφτασε με το ελεύθερο χέρι της και ακούμπησε τους μαστούς της καθώς ο νεαρός, ερωτευμένος Τζόνι την φιλούσε τρυφερά, η φωνή της Τζούλιετ να ανοίγει από διέγερση.

«Γλύψε το αιδοίο μου, αγάπη μου.» «Δυστυχισμένη», σκέφτηκε, παρηγορώντας τον εαυτό της.

Βάζοντας το χέρι της μέσα στο ανάποδο κτίριο για να πάρει ένα μαξιλάρι, συγκέντρωσε τη μυϊκή της δύναμη. Το σπέρμα της ήταν βουτηγμένο σε υγρή ρητίνη και μικροί στροβίλοι κολλώδους μελιού έβγαιναν από τη λεκάνη της καθώς θήλαζε τα κεκλιμένα, ανάποδα στήθη του fit νεαρού εραστή της. Συναισθήματα σαν λευκές, αίσθητες μπάλες ξεπηδούσαν. Ένα μείγμα ανάμεσα σε ένα δίσκο osobo που βρισκόταν στη ζεονοειδή άρθρωση και τέσσερα πρησμένα χείλη, πρησμένα όσο κρακ, έκαναν το κρεβάτι να τρίζει.

«Κάνε το τώρα, γρήγορα», φώναξε η Τζούλιετ από πίσω.

Η Κέιθλιν έπεσε πάνω της, τώρα γεμάτη πέος. Αυτός ο γλυκύφωνος δεν άξιζε καμία λατρεία· ήταν ένας πόνος που είχε κολλήσει ανάμεσα στα πόδια του κοριτσιού. Ακόμα πιο σφιχτός και από τον ίδιο τον Τζον, ήταν παγιδευμένος ανάμεσα στα βραβευμένα τρύπια του, και φανταζόταν μια χάλκινη θήκη, μια χάλκινη βασανιστική φρίκη και μια στραβή grimace από πόνο.

Το κεφάλι του ξαναεμφανίστηκε στο πλάι της άδικης μπροστινής πόρτας του. Κοιτούσε τον συμμαθητή του, έναν νέο κυνηγό, ο οποίος ίσως να ήταν και ένα κουνέλι βιαγκρά.

Ένας υψηλόφωνος καλώντας, με τη φωνή του να θυμίζει τη βρομερή φωνή της Ιουλιέτας, έστειλε και τους δύο αιχμαλώτους και τον αδαή νέο κάτω από το μαγικό του χάρισμα, και φώναξε μια προσευχή στον Θεό.