Ομολόγησε τα πάντα σε αυτόν… μετά την πήρε | Απαγορευμένη ιστορία αγάπης

Κάθισαν στο διαμέρισμά της αφού έκλεισε την πόρτα με το κλειδί. Ήταν ήδη μετά τις δύο το πρωί. Εκείνος ήταν παντρεμένος εδώ και τέσσερα χρόνια και είχε μια μικρή κόρη, ενώ εκείνη τον γνώριζε από την πανεπιστημιακή σχολή. Πάντα έλεγαν ότι ήταν «απλώς φίλοι».

Έκατσε απέναντί του στο άκρο του κρεβατιού, τον κοίταξε για καιρό και μετά είπε με ήσυχη φωνή:
«Σ' αγαπώ.
Δεν είναι η φιλία που υποκρινόμασταν.
Αγαπώ το σώμα σου, τη φωνή σου, τη μυρωδιά σου και τον τρόπο που με κοιτάς όταν είμαστε μόνοι μας.
Και το έκρυβα από σένα για χρόνια.»

Σταμάτησε για μια στιγμή και συνέχισε:
«Την πρώτη φορά που ένιωσα αυτό το συναίσθημα ήταν πριν ενάμιση χρόνο.
Επιστρέφαμε από μια βραδινή έξοδο και το αυτοκίνητό σου ήταν σταθμευμένο μπροστά στην πολυκατοικία.
Με άγγιξε το χέρι μου καθώς κατέβαινα και το κράτησε λίγο περισσότερο.
Ένιωσα μια ζέστη να κατεβαίνει από το χέρι μου στο στήθος μου και μετά ανάμεσα στα πόδια μου.
Γύρισα σπίτι μου βρεγμένη και δεν μπόρεσα να κοιμηθώ.»

Πέρασα όλη τη νύχτα φανταζόμενα το χέρι σου να κατεβαίνει κάτω από το παντελόνι μου και τα δάχτυλά σου να μπαίνουν μέσα μου.»
Δεν είπε τίποτα. Αναπνέει με δυσκολία.
Είπε με χαμηλότερη φωνή:
«Μετά άρχισα να σε φαντάζομαι κάθε φορά που αγγίζω τον εαυτό μου.
Φαντάζομαι τη γλώσσα σου στο στήθος μου και μετά να κατεβαίνει ανάμεσα στα πόδια μου.
Φαντάζομαι να με εισέρχεσαι αργά πρώτα και μετά με δύναμη.
Και έφτανα στο αποκορύφωμα ψιθυρίζοντας το όνομά σου.»
Σήκωσε και στάθηκε μπροστά της.
Άρση το κεφάλι της προς το μέρος του.
Κατέβηκε και την φίλησε δυνατά, μετά την σήκωσε και την πέταξε στο κρεβάτι.
Αφαίρεσε τα ρούχα της γρήγορα αυτή τη φορά.
Αφαίρεσε το παντελόνι του, άνοιξε τα πόδια της με τα χέρια του και την εισέβαλε απότομα μέχρι το τέλος, χωρίς μακροσκελείς προοίμια.
Έκρινε στο ώμο του.
Άρχισε να κινείται δυνατά και γρήγορα, σαν να θέλει να αποζημιώσει όλα τα χρόνια που πέρασαν.
Εκείνη τύλιξε τα πόδια της γύρω του και ζήτησε περισσότερο, με σπασμένη και βρεγμένη φωνή.
Όταν έφτασε, δάγκωσε το κάτω χείλι της και άφησε σημάδι, και όλο της το σώμα τρεμόπαιζε κάτω από αυτόν.

Έμεινε για μερικές ακόμη στιγμές και μετά εκσφενδονίστηκε μέσα της, ψιθυρίζοντας το όνομά της στο αυτί της.
Μετά ξάπλωσαν σιωπηλά.
Κοιτούσε το ταβάνι, εκείνη ακουμπούσε το κεφάλι της στο στήθος του.
Ψιθύρισε τελικά:
«Αυτό είναι απαγορευμένο έρωτας… αλλά δεν μετανιώνω.»