De Anonieme Boodschap | Deel 2 – De Verrassing en de Intrede

Hij deed de deur open. Eén stap, daarna nog een. De deur sloot zacht achter hem, alsof iemand van binnenuit hem had gesloten. De duisternis was zwaar, maar zijn ogen begonnen zich eraan aan te passen. Haar lichaam lag nog steeds op het bed, onbeweeglijk. Maar haar ademhaling werd duidelijker. "Je bent een beetje laat," zei ze met een zachte stem, met een lichte toon van spot. Hij kwam dichter. Hij kon zien dat haar lang haar over het kussen was uitgespreid en dat ze een lichte, dunne nachthemd droeg, open tot net onder haar navel. Haar benen waren licht gebogen, en haar dijen waren duidelijk zichtbaar. Hij stond naast het bed. Ze tilde haar hoofd iets op, maar haar gezicht was niet volledig zichtbaar vanwege de duisternis. "Ga zitten," zei ze. Hij ging zitten op het uiteinde van het bed. Zijn lichaam was gespannen, zijn hart klopte hard. Hij voelde haar hand toen hij die op haar dij legde; haar vingers waren eerst een beetje koud, maar werden daarna warm. "Wist je dat ik zou komen?" vroeg hij met een hees stem. Ze lachte kort, uit haar neus.

"Ik wist dat je niet zou kunnen weerstaan. De brieven waren heel precies, nietwaar?"

Hij zweeg. Haar hand gleed van zijn dij naar zijn buik onder zijn shirt. Haar vingers raakten zijn huid langzaam, alsof ze iets bevestigde dat ze al lang wist.

"De litteken onder je heup... is er nog steeds," fluisterde ze, terwijl haar vinger eromheen cirkelde.

Hij voelde hoe zijn lichaam reageerde en tegelijkertijd opwarmde. Ze kwam dichter, tot haar borst zijn arm raakte. Haar geur bereikte hem: dezelfde lichte geur die op de brieven had gestaan, schone zeep met iets warms eronder.

Haar hand gleed naar beneden. Ze opende langzaam, zonder haast, de knoop van zijn broek. Hij hield haar niet tegen. Toen haar hand naar binnen gleed, raakte ze zijn penis, die inderdaad stijf en erect was. Ze veegde met haar duim over de kop en voelde de vochtigheid die begon op te wellen.

"Zoals je precies hebt beschreven," zei ze met een lage stem. "Als je zenuwachtig bent, wordt hij groter."

Ze stak haar hand een beetje naar voren, en trok hem daarna weer terug, deze keer in een langzamer tempo. Hij haalde diep adem en zijn hand gleed vanzelf naar haar dij. De huid onder zijn hand was warm en zacht. Hij trok zijn shirt een beetje omhoog, raakte haar buik aan, en ging vervolgens omhoog tot aan haar borst. De tepel stond stijf onder de dunne stof. Hij kneep er zachtjes in, en ze stootte een zacht geluid uit vanuit haar keel. \n\nPlotseling bracht ze haar gezicht dicht bij het zijne. Het was nog niet duidelijk te zien, maar hij voelde haar adem op zijn wang. \n\n«Wil je me zien?» vroeg ze. \n\nHij zweeg even, en zei toen: \n\n«Ja.» \n\nZe reikte naar het nachtkastje naast het bed en zette een klein geel lampje aan. Het licht was zacht, maar voldoende. \n\nHaar gezicht kwam in beeld. \n\nHet was niet de buurvrouw, niet de collega, en niet het meisje uit het café.

Het meisje dat voorheen in dit appartement woonde, voordat ze het twee maanden geleden verliet. Het meisje dat hij elke dag op de trap begroette, en dat hij als verlegen beschouwde, die met hem alleen een paar woorden wisselde. Het meisje dat hij toevallig één keer zag, toen ze uit de badkamer kwam in een halfopen badjas, en hij dacht dat die blik voorbij was. Ze glimlachte een klein glimlachje, wetende dat hij het wist. "Geschokt?" vroeg ze, terwijl ze nog steeds zijn penis in haar hand hield. Hij antwoordde niet. Maar zijn hand gleed van haar borst naar achter haar nek en trok haar naar zich toe. De kus was aanvankelijk hevig, maar werd daarna zachter. Haar tong drong zelfverzekerd zijn mond binnen, alsof ze er al lang op had gewacht. Hij legde haar op haar rug en klom bovenop haar. Haar shirt was volledig open. Haar lichaam was slanker dan hij had gedacht, maar haar borsten waren vol, haar tepels donker en stijf. Hij drukte zijn mond op de ene en zuigde er hard aan, terwijl ze haar rug boog en deze keer een luider geluid maakte.

Zijn hand daalde tussen haar benen. Ze was duidelijk nat, en het vocht was warm op zijn vingers. Hij stak twee vingers in één keer in haar; ze hijgde en greep zijn haar.

"Vanaf de eerste brief al..." probeerde hij te zeggen, maar zij onderbrak hem.

"Vanaf de eerste keer dat ik je zag douchen via het raam in de achterbadkamer. Je dacht dat het gordijn goed gesloten was."

Hij zweeg. Het ritme tussen zijn hand en haar benen versnelde. Ze begon met hem mee te bewegen, haar heupen omhoog te komen telkens als hij zijn vingers dieper stak.

Na een tijdje trok ze zijn hand weg en draaide hem om, zodat zij bovenop hem kwam. Ze trok zijn broek en ondergoed in één keer naar beneden. Zijn penis sloeg tegen haar buik terwijl ze op hem lag. Hij wreef hem twee of drie keer langs haar kutje zonder hem in te brengen, terwijl ze hem in de ogen keek.

"Wil je hem binnen?" vroeg ze, haar stem een beetje gebroken door opwinding.

Hij pakte haar met beide handen, tilde haar een beetje op en liet haar vervolgens plotseling op hem neerkomen. Beiden stoten tegelijkertijd een zucht uit. Ze was op een gekke manier strak en warm, en hij voelde dat hij vroeg zou eindigen als hij niet zou stoppen. Ze begon langzaam op hem te bewegen, eerst in een traag tempo, daarna sneller. Haar borsten dansten voor zijn gezicht, hij hield ze vast met zijn handen en kneedde ze terwijl hij naar haar keek. Het geluid van huid op huid werd luid in de kamer, samen met haar onderdrukte kreunen. Plotseling stopte ze met bewegen, terwijl ze hem nog steeds volledig omhulde. "Er is nog iets," zei ze, terwijl ze hijgde. "De berichten die je kregen... ik schreef ze niet alleen." Hij keek haar aan, nog steeds volledig in haar begraven. Ze glimlachte met een vreemde glimlach, reikte naar de mobiele telefoon naast het bed en stuurde snel een bericht. Na enkele seconden klonken er stappen van richting de deur. De deur ging open. Een tweede persoon betrad de kamer. Het derde deel komt eraan.