
ข้อความลึกลับ | ตอนที่สอง – ความประหลาดใจและการเข้า
เขาเดินเข้าไป ก้าวหนึ่ง แล้วตามด้วยอีกก้าว ประตูถูกปิดลงอย่างเงียบเชียบราวกับมีใครบางคนจากภายในเป็นผู้ปิด ความมืดทึบ แต่ดวงตาของเขาก็เริ่มปรับตัวได้ ร่างของเธอยังคงนอนราบอยู่บนเตียง ไม่ขยับ แต่เสียงหายใจของเธอกลับชัดเจนขึ้น "มาช้าไปนิดนะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ มีมุกเสียดสีเล็กน้อย เขาเดินเข้าไปใกล้ขึ้น สามารถเห็นได้ว่าผมของเธอยาวและกระจายอยู่บนหมอน เธอสวมชุดนอนบางสีอ่อน เปิดหน้าอกถึงใต้สะดือ ขาของเธองอเล็กน้อย และต้นขาปรากฏชัดเจน "นั่ง" เธอพูด เขาจึงนั่งลงที่ขอบเตียง ร่างกายของเขาตึงเครียด หัวใจเต้นแรง เขารู้สึกถึงมือของเธอเมื่อเขาวางลงบนต้นขาของเธอ นิ้วมือของเธอเย็นในตอนแรก แล้วค่อยๆ อบอุ่นขึ้น "เธอรู้ไหมว่าฉันจะมา?" เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง เธอหัวเราะสั้นๆ จากจมูก
"ฉันรู้ว่าเธอจะต้านทานไม่ได้ใช่ไหม? ข้อความเหล่านั้นละเอียดมากใช่ไหม?" เธอเงียบลง มือของเธอเลื่อนออกจากต้นขาไปยังท้องใต้เสื้อ เสื้อยืดของเธอ มือของเธอสัมผัสผิวหนังอย่างช้าๆ ราวกับกำลังตรวจสอบสิ่งที่เธอรู้มาตั้งแต่เนิ่นนาน "รอยแผลเป็นใต้เอวของเธอ... ยังอยู่" เธอกระซิบ นิ้วของเธอวนรอบรอยนั้น ร่างกายของเขาตอบสนองและร้อนขึ้นในขณะเดียวกัน เธอเข้าใกล้ขึ้นจนหน้าอกของเธอสัมผัสแขนของเขา กลิ่นของเธอลอยมาสู่เขา: กลิ่นเบาๆ เหมือนกลิ่นบนข้อความนั้น สบู่สะอาดผสมกับความอบอุ่นบางอย่างใต้กลิ่นนั้น มือของเธอเลื่อนลงต่ำ ค่อยๆ คลายกระดุมกางเกงโดยไม่รีบร้อน เขาไม่ขัดขวาง เมื่อมือของเธอเข้าไปข้างใน เธอสัมผัสอวัยวะเพศของเขาซึ่งแข็งและตั้งชันแล้ว เธอใช้นิ้วโป้งลูบที่หัวและพบความชื้นที่กำลังเริ่มปรากฏ "เหมือนที่เธออธิบายไว้เป๊ะ" เธอพูดด้วยเสียงต่ำ "เมื่อคุณตื่นเต้น มันจะใหญ่ขึ้นอีก"
เธอค่อยๆ ยื่นมือออกมาเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ถอนมือกลับ คราวนี้ทำช้าลง เขาถอนหายใจยาวจากอก มือของเขาย้ายไปวางบนต้นขาเธอโดยอัตโนมัติ ผิวหนังใต้ฝ่ามือของเขาอุ่นและนุ่ม เธอค่อยๆ ดึงเสื้อขึ้นเล็กน้อย สัมผัสท้องของเธอ แล้วค่อยๆ ลากมือขึ้นไปถึงหน้าอก หัวนมแข็งตัวอยู่ใต้ผ้าบางๆ เธอค่อยๆ บีบเบาๆ เธอส่งเสียงเบาๆ ออกจากลำคอ ทันใดนั้นเธอก็ก้มหน้าเข้าใกล้ใบหน้าของเขา ยังไม่ชัดเจนนัก แต่เขารู้สึกถึงลมหายใจของเธอบนแก้ม
"อยากเห็นฉันไหม?" เธอถาม
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า
"ใช่"
เธอเอื้อมมือไปข้างเตียงแล้วเปิดโคมไฟสีเหลืองขนาดเล็ก แสงนั้นอ่อนแต่เพียงพอ
ใบหน้าของเธอปรากฏขึ้น
ไม่ใช่เพื่อนบ้าน ไม่ใช่เพื่อนร่วมงาน และไม่ใช่หญิงสาวที่พบในร้านกาแฟ
เธอคือผู้หญิงที่เคยอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์นี้ก่อนจะย้ายออกไปสองเดือนก่อน เป็นผู้หญิงที่เขาเคยทักทายทุกวันบนบันได และคิดว่าเธอเป็นคนขี้อาย พูดกับเขาเพียงสองสามคำเท่านั้น เป็นผู้หญิงที่เขาเคยเห็นโดยบังเอิญเพียงครั้งเดียวตอนเธอเดินออกมาจากห้องน้ำโดยสวมเสื้อคลุมที่เปิดออกเล็กน้อย และเขาคิดว่าภาพนั้นผ่านไปแล้วและจบลงแค่นั้น เธอยิ้มมุมปากอย่างรู้ทันว่าเขารู้แล้ว "ตกใจเหรอ?" เธอถามขณะที่มือเธอยังคงกำอวัยวะเพศของเขาอยู่ เขาไม่ตอบ แต่มือของเขาเลื่อนออกจากหน้าอกของเธอไปโอบรอบคอเธอ แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้ จูบแรกนั้นรุนแรง ก่อนจะค่อยๆ นุ่มนวลลง ลิ้นของเธอแทรกเข้าไปในปากเขาอย่างมั่นใจราวกับว่าเธอรอคอยสิ่งนี้มานาน เขาผลักเธอให้ล้มลงบนหลังแล้วคลานขึ้นไปทับเธอ เสื้อยืดของเธอเปิดออกหมด ร่างกายของเธอผอมบางกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้ แต่หน้าอกของเธออวบอิ่มและหัวนมเข้มแข็งและแข็งชัน เขาลดปากลงมาจูบที่หนึ่งแล้วดูดมันอย่างแรง เธอโค้งหลังและส่งเสียงดังขึ้นกว่าเดิมในคราสนี้
มือของเขาสอดลงระหว่างขาของเธอ มันเปียกชื้นอย่างชัดเจน และของเหลวอุ่นๆ ชุบนิ้วของเขา เขาสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้วพร้อมกัน เธอกรีดร้องและกำผมเขาไว้
"ตั้งแต่จดหมายฉบับแรก เธอ..." เขาพยายามพูด แต่เธอขัดจังหวะ
"ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณอาบน้ำจากหน้าต่างในห้องน้ำด้านหลัง ฉันคิดว่าม่านปิดสนิทดี"
เขาเงียบลง จังหวะระหว่างมือและขาของเธอเร็วขึ้น เธอขยับตัวตามเขา สะโพกของเธอยกขึ้นทุกครั้งที่นิ้วของเขาสอดลึกเข้าไป
หลังจากนั้นสักพัก เธอดึงมือเขาออกแล้วพลิกตัวจนเธออยู่ด้านบน เธอถอดกางเกงและชุดชั้นในของเขาออกทันที อวัยวะเพศของเขากระแทกที่ท้องของเธอขณะที่เธอนั่งทับเขา เธอถูมันเข้าออกที่ช่องคลอดสองสามครั้งโดยไม่สอดเข้าไป เธอมองตาเขา
"ต้องการให้ฉันใส่ข้างในไหม?" เธอถามด้วยเสียงสั่นเครือเพราะความตื่นเต้น
เขากุมและยกเธอขึ้นด้วยทั้งสองมือ แล้วค่อยๆ ดันขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะดันลงอย่างแรงในครั้งเดียว ทั้งคู่ต่างกรีดร้องพร้อมกัน เธอแน่นและร้อนระอุอย่างบ้าคลั่ง เขาตระหนักว่าถ้าไม่เร่งรีบ เขาจะเสร็จเร็วเกินไป เธอเริ่มขยับตัวเหนือเขาด้วยจังหวะช้าๆ ในตอนแรก แล้วค่อยๆ เร็วขึ้น หน้าอกของเธอเต้นระริกอยู่ตรงหน้าเขา เขากุมและบีบมันขณะที่จ้องมองเธอ เสียงผิวหนังสัมผัสกันดังขึ้นในห้อง พร้อมเสียงครางที่เธอพยายามกลั้นไว้ จู่ๆ เธอก็หยุดเคลื่อนไหว ทั้งที่ยังคงสอดใส่เขาอยู่เต็มตัว "มีอีกอย่าง..." เธอพูดพร้อมเสียงหอบ "ข้อความที่ส่งมาหาคุณ... ฉันไม่ได้เขียนมันคนเดียว" เขามองเธอ ในขณะที่เขายังคงสอดใส่อยู่เต็มตัว เธอยิ้มอย่างแปลกประหลาด แล้วยื่นมือไปหยิบมือถือข้างเตียง ส่งข้อความสั้นๆ หนึ่งข้อความ ภายในไม่กี่วินาที เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางประตู ประตูเปิดออก หญิงอีกคนเดินเข้ามาในห้อง ส่วนที่สามกำลังจะมาถึง






Comments (0)