Είμαι παντρεμένη… αλλά το σώμα μου είναι δικό σου

Ήταν το καλοκαίρι του 2018, η ζέστη στο Αμμάν κόβει την ανάσα.
Η Χαντίλ, φοιτήτρια σε ιορδανικό πανεπιστήμιο, δεύτερο έτος πληροφορικής, ηλικίας 16,5 ετών.
Ο Νουρ, φοιτητής μηχανικών, τέταρτο έτος, ηλικίας 30 ετών, δουλεύει μερικώς σε κατάστημα υπολογιστών για να πληρώνει τα δίδακτρα.
Η πρώτη τους επικοινωνία έγινε στην ομάδα WhatsApp του μαθήματος.
Η Χαντίλ έγραψε:
«Κανείς δεν ξέρει να λύσει την ερώτηση 7 στο Mid; 😩»
Ο Νουρ απάντησε μετά από 12 λεπτά:
«Στείλε μου την ερώτηση, θα τη δω».
Έστειλε φωτογραφία της ερώτησης.
Της απάντησε με πλήρη λύση + απλή εξήγηση.
Εκείνη τον ευχαρίστησε.
Εκείνος απάντησε: «Τίποτα, όποτε θέλεις».
Από εκεί ξεκίνησαν οι καθημερινές συνομιλίες.
Πρώτη εβδομάδα: μόνο ερωτήσεις για τις σπουδές.
Δεύτερη εβδομάδα: «Πώς ήταν το διαγώνισμα;» και «Πού διαβάζεις;».
Τρίτη εβδομάδα: άρχισε να του στέλνει μιμίδια, κι εκείνος απαντούσε με ξερά αστεία.
Τέταρτη εβδομάδα: του έστειλε φωτογραφία του προσώπου της με γκρι φούτερ, μαλλιά δεμένα, μάτια κουρασμένα.
Έγραψε από κάτω: «Κουράστηκα από τη μελέτη 😴».
Ο Νουρ απάντησε με φωτογραφία του εαυτού του: ψηλός νεαρός, ελαφρύ μούσι, γυαλιά, φόντο το δωμάτιό του ακατάστατο.
Έγραψε: «Κι εγώ».
Από εκεί άρχισε η έλξη.
Η Χαντίλ άνοιγε το chat μόλις ξυπνούσε.
Ο Νουρ περίμενε μήνυμα «καλημέρα» από εκείνη πριν πάει στη δουλειά.
Μετά από δύο μήνες, οι συνομιλίες έγιναν πιο μακριές από τις σπουδές.
Εκείνη μιλούσε για τους κάπως αυστηρούς γονείς της.
Εκείνος μιλούσε για την πίεση της σχολής και της δουλειάς.
Άρχισε να του στέλνει voice notes με την απαλή φωνή της, κι εκείνος τα άκουγε περισσότερες από μία φορές.
Το βράδυ πριν το final, στις 2:17 π.μ., έγραψε:
«Φοβάμαι να κοιμηθώ… το όνειρό μου βγαίνει άσχημο».
Απάντησε:
«Πες μου. Είμαι ξύπνιος».
Μίλησε.
Εκείνος άκουσε.
Και μετά έγραψε:
«Αν ήμουν δίπλα σου θα σε αγκάλιαζα μέχρι να κοιμηθείς».
Η Χαντίλ σώπασε δύο λεπτά.
Μετά απάντησε:
«Μακάρι».
Από εκείνη τη στιγμή άλλαξε ο τόνος.
Άρχισε να του στέλνει «Σε νοστάλγησα» μέσα στη μέρα.
Εκείνος απαντούσε: «Κι εγώ περισσότερο».
Μετά το final, για πρώτη φορά του έστειλε φωτογραφία του σώματός της (ακόμα με χιτζάμπ, αλλά το μπλουζάκι στενό).
Έγραψε από κάτω:
«Νιώθω χαζή… αλλά θέλω να δω την αντίδρασή σου».
Ο Νουρ απάντησε μετά από 40 δευτερόλεπτα:
«Δεν είσαι χαζή… πολύ όμορφη.
Αλλά αν σε έβλεπα χωρίς το χιτζάμπ…».
Εκείνη γέλασε με φωνή.
Του έστειλε voice:
«Θέλεις να δεις;».
Εκείνος:
«Ναι».
Λίγες μέρες μετά, τα πρώτα νουντς.
Φωτογραφία χωρίς πρόσωπο, ολόκληρο το σώμα της, μαύρα εσώρουχα.
Ο Νουρ την κοίταξε μισή ώρα.
Απάντησε με φωτογραφία του εαυτού του χωρίς μπλουζάκι, με εμφανείς μυς, και έγραψε:
«Έτσι έγινε το πράγμα;».
Εκείνη:
«Έτσι».
Και άρχισε το σεξ κάμερα.
Η πρώτη φορά ήταν στη 1 π.μ., εκείνη στο δωμάτιό της και οι γονείς κοιμούνταν, εκείνος στο διαμέρισμά του.
Εκείνη φοβήθηκε, έτρεμε, αλλά συνέχισε.
Εκείνος ήταν ήρεμος, της μιλούσε ήρεμα:
«Κοίτα την κάμερα… δείξε μου λίγο το πρόσωπό σου… έτσι…».
Μετά έγινε συνήθεια.
Δύο-τρεις φορές την εβδομάδα.
Άρχισε να του λέει για όλα: τον φόβο της από τους γονείς, την επιθυμία της, την ενοχή της, και την αγάπη της γι’ αυτόν.
Η πρώτη πραγματική συνάντηση ήταν σε καφετέρια στο Σεμισάνι.
Εκείνη φορούσε μαύρη αμπάγια, τα μαλλιά της καλυμμένα.
Εκείνος έφτασε μισή ώρα νωρίτερα.
Όταν την είδε, σηκώθηκε.
Εκείνη χαμογέλασε ντροπαλά.
Κάθισαν.
Η συζήτηση ήταν κοφτή τα πρώτα 20 λεπτά.
Μετά άρχισε να τον κοιτάζει στα μάτια περισσότερο.
Εκείνος άγγιξε το χέρι της κάτω από το τραπέζι.
Εκείνη δεν το τράβηξε.
Δεύτερη συνάντηση: εστιατόριο στον έβδομο κυκλικό.
Έφαγαν, γέλασαν, και μετά πήγαν βόλτα στο πάρκο.
Σταμάτησαν πίσω από ένα δέντρο.
Εκείνος την φίλησε για πρώτη φορά.
Μακρύ, αργό φιλί.
Εκείνη έτρεμε.
Ψιθύρισε στο αυτί της:
«Νοστάλγησα το σώμα σου… όχι μόνο τη φωνή».
Εκείνη απάντησε με σπασμένη φωνή:
«Κι εγώ».
Δύο εβδομάδες μετά… εξαφανίστηκε.
Δεν απάντησε στα μηνύματα.
Δεν άνοιξε το WhatsApp.
Ο Νουρ προσπάθησε να τηλεφωνήσει, τίποτα.
Περίμενε μία εβδομάδα… έναν μήνα… τρεις μήνες.
Μια μέρα τον χειμώνα του 2019, στις 11:48 μ.μ., έφτασε μήνυμα:
«Νουρ…
Παντρεύτηκα.
Το όνομά του είναι Αμπντ.
Συγγνώμη».