Κάθε Πέμπτη τον κορόιδευα - Μέρος 2: Η κλήση που ανατρέπει τα πάντα

Κοιτούσα επίμονα το όνομα Σάμερ στην οθόνη του κινητού του Κρίμ, σαν να μην κατάλαβα τα γράμματα.

Σάμερ… ο σύζυγός μου.

Σήκωσα αργά το βλέμμα προς τον Κρίμ.

Είπα:

— «Γιατί ο Σάμερ σε καλεί;»

Δεν απάντησε.

Κάλεσε το κινητό και το άφησε στο τραπέζι, μετά έκανε ένα βήμα πίσω.

Ξαφνικά, εξαφανίστηκε ο άντρας που πριν από λίγα λεπτά με έβλεπε με σιγουριά και μου έλεγε ότι φοβόταν να με εγκαταλείψει. Τώρα ήταν μπερδεμένος, ψάχνοντας για μια φράση που δεν βρισκόταν.

Είπα με πιο δυνατή φωνή:

— «Κρίμ… από πού ξέρεις τον σύζυγό μου;»

Αναστέναξε βαθιά.

— «Χάλε, το θέμα δεν είναι όπως το καταλαβαίνεις.»

Γέλασα με θυμό.

— «Αυτή είναι η πιο τρομακτική φράση που ακούω όταν κάποιος ξέρει τα πάντα.»

Έτεινα το χέρι μου προς την τσάντα μου.

Ήθελα να φύγω.

Αλλά εκείνος είπε γρήγορα:

— «Ο Σάμερ είναι φίλος μου.»

Στάθηκα.

Γύρισα προς το μέρος του.

— «Τι;»

— «Όχι πολύ κοντινός φίλος… αλλά τον γνωρίζω από καιρό.»

Νιώθω σαν να κουνιόταν η γη κάτω από τα πόδια μου.

— «Από πότε;»

Είπε:

— «Περίπου ένα χρόνο.»

Ένα χρόνο;

Για ολόκληρο ένα χρόνο ο Κρίμ γνώριζε τον σύζυγό μου και παρ' όλα αυτά, όταν μου έστειλε το πρώτο μήνυμα, συμπεριφέρθηκε σαν να μην ήξερε τίποτα για τη ζωή μου εκτός από όσα του είπα εγώ.

Είπα:

— «Και πώς γνωριστήκατε;»

Κάθισε στην άκρη του καναπέ και έβαλε τα χέρια του στο πρόσωπό του.

— «Εργασία. Είχαμε ένα έργο που μπήκαμε μαζί για λίγο και μετά συνεχίσαμε να μιλάμε.»

Άρχισα να θυμάμαι κάθε συζήτηση που είχαμε τις τελευταίες εβδομάδες.

Κάθε ερώτησή του για τον Σάμερ.

Κάθε φορά που ρωτούσε πότε θα γυρίσει ο σύζυγός μου στο σπίτι.

Κάθε φορά που έμαθε με περίεργο τρόπο ότι ο Σάμερ θα ήταν απασχολημένος.

Νιώθω να με πιάνει ναυτία.

Είπα:

— «Άρα ήξερες ότι είναι σύζυγός μου από την πρώτη μήνυση;»

Δεν με κοίταξε.

Και αυτό μόνο του ήταν η απάντηση.

Πλησίασα και τον χτύπησα.

Το χτύπημα δεν ήταν δυνατό όσο ο θυμός που έτρεχε μέσα μου.

Είπα:

— «Είσαι άρρωστος.»

Άφησε το κεφάλι του και είπε:

— «Περιμένε και άκουσέ με.»

— «Δεν θέλω να ακούσω.»

— «Ο Σάμερ ήταν αυτός που μίλησε πρώτος για εσένα.»

Το χέρι μου παγώσε πάνω στην τσάντα μου.

— «Τι είπε;»

Σιωπή.

Είπα:

— «Μίλα!»

Με κοίταξε για λίγο και μετά είπε:

— «Είπε ότι έχετε προβλήματα… και ότι η σχέση σας τελείωσε σχεδόν.»

Ένιωσα κάτι να σπάει μέσα μου.

Όχι επειδή ο Σάμερ είπε ότι ο γάμος μας είναι δύσκολος.

Το ήξερα αυτό.

Αλλά η ιδέα ότι κάθισε μπροστά σε έναν ξένο και μίλησε για εμένα… για τη σχέση μας… για το σιωπηλό κρεβάτι μας… με έκανε να νιώσω ότι η ιδιωτική μου ζωή είχε αποκαλυφθεί μπροστά σε κάποιον που δεν ήξερα ότι την παρακολουθούσε.

Είπα:

— «Και μετά αποφάσισες να δοκιμάσεις την τύχη σου μαζί μου;»

Είπε γρήγορα:

— «Όχι.»

— «Μην με κοροϊδεύεις.»

Στάθηκε μπροστά μου.

— «Χέλε, τον ρώτησα για αυτόν πολλές φορές. Ο Σάμερ μιλούσε με έναν πολύ περίεργο τρόπο.»

— «Τι εννοείς περίεργο;»

Δίστασε.

Μετά είπε μια πρόταση που με έκανε να ξεχάσω για μια στιγμή ότι ήμουν έτοιμη να φύγω.

— «Είπε ότι ήταν σίγουρος ότι μια μέρα θα τον προδώσεις.»

Τον κοίταξα κατάματα.

— «Ο Σάμερ είπε κάτι τέτοιο;»

Κούνησε το κεφάλι του.

Γέλασα με μια σύντομη, ασυναίσθητη γέλια.

— «Γιατί ξέχασε ότι είμαι εδώ, έγινε σίγουρος ότι θα τον προδώσω;»

Ο Κριμ δεν απάντησε.

Μετά ξαναχτύπησε το τηλέφωνο.

Ο Σάμερ.

Αυτή τη φορά είπα:

— «Απάντησε.»

Με κοίταξε.

— «Χάλε…»

— «Πες του να απαντήσει.»

Άνοιξε την κλήση και άφησε το κινητό σε ηχείο.

Η φωνή του Σάμερ ήρθε απόλυτα φυσιολογική:

— «Πού είσαι, Κρεμ;»

Ο Κρεμ με κοίταξε.

Του έκανα νόημα με τα μάτια: Μην πεις το όνομά μου.

Απάντησε:

— «Στο διαμέρισμα.»

Κρατήθηκε σιωπή για μια στιγμή.

Στη συνέχεια, ο Σάμερ είπε:

— «Μόνος/η σου;»

Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά στο στήθος μου.

Ο Κρεμ είπε:

— «Αχ… γιατί;»

Ο Σάμερ γέλασε.

Αλλά το γέλιο του δεν ήταν ανακουφιστικό.

Είπε:

— «Κανένα. Απλά ήθελα να βεβαιωθώ.»

Στη συνέχεια πρόσθεσε:

— «Άκου… αν χτυπήσει το κινητό σου η Χάλε ή αν μιλήσει μαζί σου σήμερα, μην απαντήσεις.»

Κοίταξα τον Κρεμ.

Δεν καταλάβαινα πια τίποτα.

Ο Κρεμ είπε:

— «Γιατί;»

Ο Σάμερ απάντησε:

— «Γιατί μου είπε ότι πήγαινε στη φίλη της, και η φίλη της μόλις ανέβασε σόρι από εστιατόριο στη Ραμάλα.»

Κράτησα την ανάσα μου.

Ο Σάμερ συνέχισε:

— «Φαίνεται ότι μου λέει ψέματα.»

Στη συνέχεια γέλασε ξανά και είπε:

— «Ίσως τελικά οι υποψίες μου να ήταν σωστές.»

Και έκλεισε την κλήση.

Η σιωπή στο διαμέρισμα κράτησε πολύ.

Ο Κρεμ δεν κουνήθηκε.

Εγώ προσπαθούσα να καταλάβω τι είχα ακούσει.

Ο Σάμερ ξέρω ότι ψεύδομαι.

Αλλά δεν ξέρει πού είμαι.\n
Αυτό τουλάχιστον… το νόμιζα.

Είπα:

— «Πρέπει να φύγω.»

Ο Κρεμ κράτησε το χέρι μου πριν προλάβω να φτάσω στην πόρτα.

Με τράβηξε απότομα.

— «Μην με αγγίζεις.»

Είπε:

— «Χάλε, περίμενε. Υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις.»

— «Αρκετά μυστικά για μια βραδιά.»

— «Ο Σάμερ δεν σε υποψιάζεται από σήμερα.»

Τον κοίταξα.

— «Τι εννοείς;»

Πλησίασε λίγο και μίλησε χαμηλόφωνα.

— «Από καιρό με ρωτάει για εσένα.»

— «Για εμένα;»

— «Με ρωτούσε αν μίλησες μαζί μου… αν προσπάθησες να επικοινωνήσεις μαζί μου… αν με είδες τυχαία.»

Ένιωσα μια δροσιά να διαπερνά το σώμα μου.

Είπα:

— «Δηλαδή ξέρει ότι ήσουν συμμαθητής μου στο πανεπιστήμιο;»

Κούνησε το κεφάλι του.

— «Ξέρει περισσότερα από αυτό.»

Δεν κατάλαβα.

— «Περισσότερα από τι;»

Ο Κρίμ αναστέναξε.

— «Χάλε… όταν ο Σάμερ επικοινώνησε μαζί μου για πρώτη φορά, δεν ήταν λόγω δουλειάς.»

Σιωπή.

Στη συνέχεια είπε:

— «Εκείνος με βρήκε.»

Δεν άκουγα πια τίποτα παρά τους χτύπους της καρδιάς μου.

— «Γιατί;»

Ο Κρίμ με κοίταξε και στα μάτια του υπήρχε κάτι που θύμιζε φόβο.

— «Ήθελε να μάθει αν ακόμα σε αγαπάω.»

Έκανα ένα βήμα πίσω.

Όλα ανατράπηκαν ξαφνικά.

Το πρώτο μήνυμα.

Ο καφές χωρίς ζάχαρη.

Οι ερωτήσεις.

Η συνάντηση.

Ακόμα και αυτό το διαμέρισμα.

Είπα:

— «Περίμενε…»

Άφησα το χέρι μου στο στόμα μου.

— «Μου λες ότι ο Σάμερ ήξερε για εσένα πριν επικοινωνήσεις μαζί μου;»

Ο Κρίμ είπε:

— «Ναι.»

— «Και ήξερε ότι εσύ ίσως μιλήσεις μαζί μου;»

Δεν απάντησε.

Είπα:

— «Κρίμ… ζήτησε ο Σάμερ από εσένα να επικοινωνήσεις μαζί μου;»

Κοίταξε το πάτωμα.

Και εκεί το κατάλαβα.

Πριν προλάβει να μιλήσει.

Ένιωσα σαν όλες εκείνες οι στιγμές που με έκαναν να νιώθω επιθυμητή να μετατράπηκαν ξαφνικά σε ένα γελοίο σκηνικό, στο οποίο εγώ ήμουν η τελευταία που το καταλάβαινε.

Είπα με σπασμένη φωνή:

— «Όλα αυτά ήταν δοκιμή;»

Ο Κρίμ σήκωσε γρήγορα το κεφάλι του.

— «Στην αρχή… ναι.»

Έκλεισα τα μάτια μου.

Μόνο μερικά δευτερόλεπτα.

Αλλά ήταν αρκετά για να νιώσω ότι ο γάμος μου καταρρέει εσωτερικά.

Είπα:

— «Και μετά;»

Εκείνος είπε:

— «Στη συνέχεια, τα πράγματα άλλαξαν.»

— «Τι άλλαξε;»

Πλησίασε.

— «Εγώ.»

Άνοιξα την πόρτα.

Δεν ήθελα να ακούσω τίποτα άλλο.

Κατέβηκα τα σκαλοπάτια γρήγορα, με το χέρι μου να τρέμει καθώς έψαχνα για το κλειδί του αυτοκινήτου.

Αλλά πριν προλάβω να φτάσω εκεί, έλαβα μια ειδοποίηση στο κινητό μου.

Μήνυμα από τον Σάμερ.

Το άνοιξα.

Ήταν μια φωτογραφία.

Η φωτογραφία μου να μπαίνω στην πολυκατοικία πριν από λιγότερο από μισή ώρα.

Και κάτω από αυτήν έγραφε:

«Μην αργήσεις στη φίλη σου… Σε περιμένω στο σπίτι.»

Στάθηκα στη μέση του δρόμου, νιώθοντας το αίμα να αποσύρεται από το πρόσωπό μου.

Επειδή η φωτογραφία δεν είχε τραβηχτεί από κάμερα ασφαλείας.

Είχε τραβηχτεί από ένα αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο ακριβώς μπροστά στην πολυκατοικία.

Σήκωσα το βλέμμα μου προς τον δρόμο.

Το αυτοκίνητο είχε εξαφανιστεί.

Και μόνο εκείνη τη στιγμή κατάλαβα το πιο τρομακτικό πράγμα:

Ο Σάμερ δεν προσπαθούσε να μάθει αν θα τον προδώσω.

Ο Σάμερ ήξερε ότι θα ερχόμουν… και περίμενε να δει πού θα καταλήξω.

Συνεχίζεται… 🔥

Περιμένετε το τρίτο μέρος σύντομα στο Movies Best.

Η αλήθεια που θα ανακαλύψει η Χάλελ μετά την επιστροφή της στο σπίτι θα αλλάξει τα πάντα…